FANDOM


Heinrich Himmler (ur. 7 października 1900 w Monachium, zm. 23 maja 1945 w Lüneburgu) – polityk, jeden z głównych przywódców Niemiec hitlerowskich i zbrodniarzy II wojny światowej; współtwórca i szef kolejno: SS (od 1929), Gestapo (od 1934), policji (od 1936), minister spraw wewnętrznych (od 1943), jeden z założycieli kolonii niemieckiej w Ogrodzie Drugiego Słońca - Nowej Germanii.

Biografia Edytuj

Urodził się i wychował w katolickiej rodzinie mieszczańskiej. Ze względu na stan zdrowia zrezygnował z kariery wojskowej na rzecz studiów rolniczych. W 1922 uzyskał tytuł inżyniera biologa. W trakcie studiów zaangażował się w politykę po stronie nazistów. Wziął udział w puczu monachijskim w 1923. 6 stycznia 1929 został Reichsführerem SS (bojówek Schutz-Staffeln), stanął na jego czele. Himmler był jednym z najaktywniejszych działaczy nazistowskiej partii NSDAP, szybko awansował w jej hierarchii, szczególną sławę przysporzyło mu rozbudowanie Schutzstaffel (potocznie SS. Była to paramilitarna niemiecka formacja nazistowska) i przyznanie tej organizacji specjalnych przywilejów w Rzeszy. Z inicjatywy Himmlera powstały także pierwsze obozy koncentracyjne (1933).

W latach 30., jeszcze przed dojściem NSDAP do władzy Himmler skupił się na poszukiwaniu starożytnej wiedzy, która pomogłaby jego partii dojść do władzy. Aby dotrzeć do wnętrza Ziemi, gdzie, jak wierzył żyli potomkowie starożytnych, zorganizował ekspedycje do Tybetu i na oba bieguny, które miały za zadanie odnaleźć legendarne otwory prowadzące wgłąb planety. Misja powiodła się i wkrótce odkryto jeden z nich na Antarktydzie.

W 1944 roku Himmler został dowódcą Grupy Armii "Ren" oraz Grupy Armii "Wisła", należących do Wehrmachtu. Hitler powierzył mu oba te stanowiska, gdyż w owym czasie rosła wśród kadr dowódczych opozycja. III Rzesza przegrywała na wszystkich frontach, jej wojska wycofywały się pod naporem aliantów. Himmler wiedząc, że wojna jest przegrana, a on sam zapewne zostanie po ostatecznej klęsce Rzeszy osądzony, postanowił rozpocząć rozmowy z przeciwnikiem. Alianci jednak ze względu na popełnione przez niego zbrodnie wojenne nie podjęli rozmów. Wobec zbliżania się wrogich wojsk do Berlina Himmler opuścił stolicę. Kilka dni później Adolf Hitler dowiedział się o jego próbach pertraktacji z wrogiem, za co odwołał go ze wszystkich stanowisk państwowych i wykluczył z NSDAP. III Rzesza wykorzystała odkrycie przez Himmlera otworu na Antarktydzie. Pod koniec wojny liczni Niemcy, w dużej mierze przedstawiciele SS i ich rodziny poprzez ów otwór dotarli do Ogrodu Drugiego Słońca, gdzie założyli kolonię, zwaną Nową Germanią

Losy po opuszczeniu Berlina Edytuj

8 maja 1945 Himmler z opaską na oku, bez wąsów, wyposażony w dokumenty na nazwisko Heinricha Hitzingera, policjanta tajnej żandarmerii polowej fizycznie do niego podobnego, wraz z czternastoma SS-mannami, w tym z osobistym lekarzem-chirurgiem, wyruszył na południe Niemiec. Grupa ta miała przypominać zdemobilizowaną jednostkę żandarmerii polowej. Został zatrzymany i aresztowany przez Brytyjczyków, którzy wkrótce go zdemaskowali. 22 maja popełnił samobójstwo poprzez połknięcie cyjanku potasu w czasie próby przesłuchania. Wcześniej, jedną fiolkę z trucizną odnaleziono przy nim podczas rewizji osobistej, lecz nie przeszukano mu ust - następnie, kiedy przystąpiono do tego, Himmler przegryzł fiolkę z cyjankiem. Tuż przed śmiercią miał krzyknąć "Ich bin Heinrich Himmler!" ("Jestem Heinrich Himmler!"). Dokumenty z sekcji zwłok zostały utajnione na okres 100 lat, do 2045. Nie ma więc niepodważalnych dowodów na to, iż Himmler rzeczywiście popełnił samobójstwo i jakie były losy jego ciała. Jednakże badacze ustalili, iż marszałek Bernard Law Montgomery rozkazał pochować zwłoki Himmlera w potajemnym miejscu (najprawdopodobniej w lesie nieopodal Lüneburga). Żadnej z osób najbliższych Himmlerowi, w tym bratu Gebhardowi i kochance Hedwig Potthast, którzy przybyli do Lüneburga, nie pokazano zwłok, chociaż się tego domagali. Lekarz dokonujący sekcji zwłok domniemanego Himmlera, podpułkownik Browne, przyznał, że na twarzy nie było blizny, jaką autentyczny Himmler miał po ranie otrzymanej w pojedynku na szpady w 1921 roku. W raporcie kapitana M.C. Bonda, który dokonał oględzin ciała tuż po samobójstwie, nie ma też wzmianki o bliźnie, jaką Himmler miał na prawym ramieniu - był to ślad po ranie zadanej przez pocisk, który trafił go przypadkowo w czasie zamachu na Hitlera w Scharfheide 20 czerwca 1943 r. Niewykluczone, iż Himmler po wyjeździe z Berlina przedostał się w jakiś sposób do Nowej Germanii, samobójstwo popełnił natomiast jego sobowtór.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki